De high tea was een van de geliefdste specialiteiten van De Butler: een Engelse middagtraditie, geserveerd in Hollandse huiskamers en op zonnige binnenplaatsen. Dit is de kaart die het huis vanaf 2002 voerde.
De kaart
- Earl Grey thee
- Sandwiches
- Clotted cream en jam
- Sweet scones
- Bacon and cheese scones
- Apple cinnamon cake
- Chocoladetaart
- Mascarponetaart
- Fruittaart met Zwitserse room
- Sweet almond caramels
Hoe de kaart was opgebouwd
De volgorde op de kaart was geen toeval maar een route. Eerst het hartige fundament: dunne sandwiches zonder korst en warme scones — zoet én hartig, want de bacon-and-cheese-scone was het geheime wapen van het huis. Daarbij hoorden potten clotted cream en huisgemaakte jam, in die volgorde of andersom, al naar gelang de gast tot de Devon- of de Cornwall-school behoorde.
Daarna werd het zoeter: appel-kaneelcake als overgang, dan de grote taarten — chocolade, mascarpone, fruit met Zwitserse room — en als afscheid één klein, intens snoepje: de sweet almond caramel bij het laatste kopje thee.
De thee zelf was altijd Earl Grey als basis, ruim gezet en heet bijgeschonken. Sterkere melanges en groene thee stonden klaar voor wie daarom vroeg, maar de bergamot van de Earl Grey bleek telkens de beste metgezel van clotted cream.
Verder lezen
Over de geschiedenis van de afternoon tea, het verschil met de "echte" high tea en de etiquette aan de theetafel leest u meer op de uitgebreide pagina high tea. Een winterse variant van deze kaart maakte deel uit van het kerstmenu, en wie zelf scones wil bakken vindt geregeld een uitgewerkt recept bij het recept van de maand.
Een tijdsbeeld in tien regels
Deze kaart stamt uit een tijd waarin de high tea in Nederland nog ontdekt moest worden. Rond 2002 kenden de meeste Nederlanders het verschijnsel hooguit van vakanties naar Engeland; dat een cateraar uit Edam hem standaard op de kaart had, was vooruitstrevend. De samenstelling laat zien hoe serieus het huis de traditie nam: geen "theebuffet" met plakken cake, maar de volwaardige Engelse opbouw — sandwiches, warme scones, clotted cream, en pas daarna het zoete geschut.
De bacon-and-cheese-scone verdient een aparte vermelding. Hartige scones waren destijds zelfs in Engeland een zeldzaamheid buiten de huiselijke keuken; dat ze hier tussen de sweet scones staan, wijst op een kok die de traditie niet alleen kopieerde maar er ook in dacht. Hetzelfde geldt voor de fruittaart met Zwitserse room — een knipoog naar de Hollandse banketbakkerstraditie, midden in een Engels ritueel.
De kaart is bewust kort gehouden: tien items, niet dertig. Een high tea draait niet om keuze maar om volgorde en tempo — drie rondes, ruim een uur, en thee die nooit op raakt. Wie de kaart vandaag wil naspelen, vindt op de pagina high tea de bijbehorende geschiedenis, de scone-etiquette en de regels van het huis.